Od zera do lidera, czyli 8 zasad prawdziwego przywódcy

Phil Harkins oraz Phil Swift w książce pt. „W poszukiwaniu modelu przywództwa” przekonują, że przywódcą może stać się każdy człowiek. Autorzy leksykonu porad dla obecnych i przyszłych przywódców, wykorzystali własne doświadczenia oraz informacje uzyskane od wielkich tego świata (Michaiła Gorbaczowa, Mary Robinson, Rafiah Salim). Osiem zasad, które przedstawiono w książce, mogą okazać się przydatne dla Toastmastera podążającego ścieżką kompetentnego lidera.

sikces-przegrana

Zasady 1 i 2: Wybór & Intencja

 Każdy przywódca poddawany jest próbom wytrzymałości psychicznej. Twardziele o stalowych nerwach  kroczą drogą pełną wielokrotnych wyborów. Na początku liderzy idą po ścieżce z kocich łbów, ruchem jednostajnym prostoliniowym. Z czasem wodzowie przekraczają autostradowe bramki i rozpoczynają podróż drogą bardzo szybkiego ruchu z miliardem zakrętów niepewności, progów zwalniających podejmowanie decyzji oraz dziur wypełnionych porażkami. Intencja jest niematerialnym bodźcem, który motywuje ich do podejmowania godnych podziwu wyzwań. Erin Gruwell, której historię przedstawili Phil Harkins oraz Phil Swift, porzuciła karierę prawnika żeby wpajać dzieciom „pakty o nieagresji”. Mentorzy w klubie Toastmasters mogą uczyć się od niej czerpania radości z osiągnięć swoich podopiecznych. 

Zasady 3 i 4: Pasja & Standardy

Działanie na pół gwizdka nie jest znane liderom. Jeżeli przyjmują na swoje ramiona powodzenie zadania, wkładają w jego realizację wszystkie siły. Zapału do działania dodają im osoby, które znajdują się w środowisku pracy. Więź emocjonalna, która łączy lidera oraz jego pomocników, stwarza przestrzeń do swobodnej wymiany poglądów, wzajemnego wsparcia oraz docenienia pracy innych. Pochodną tych wszystkich czynników jest pasja. Od pasji do standardów dzieli tylko żabi skok. „Niektórzy liderzy przewodzą z samego swego wnętrza”, podkreślają autorzy książki „W poszukiwaniu modelu przywództwa”. Pisarze zwrócili także uwagę na dążenie do perfekcyjności oraz przesadnej poprawności opisanych w lekturze autorytetów.

sluzba

Zasady 5 i 6: Możliwości & Determinacja

Jim Lewis, którego sylwetkę opisano w książce, rozpoczął karierę od koszykówki. Żądza zwycięstwa oraz brak kontroli nad gniewem powodowały, że każdą porażkę odpokutował podwójnie. Uprawiając sport nauczył się panowania nad emocjami oraz koncentracji na celu. Determinacja w dążeniu do bycia „mistrzem kosza” oraz możliwości jakie pojawiły się w kolejnych etapach życia Jima Lewisa zostały spuentowane cytatem: „chłopak z sąsiedztwa dobrze sobie radzi”. Nie każdy Toastmaster zostaje od razu czempionem przemawiania publicznego, ale każdy z czasem odkrywa swoje mocne strony. Umiejętności zdobyte i podszlifowane w Klubie Toastmasters owocują obfitymi plonami w różnych sferach życia każdego członka organizacji.

Zasady 7 i 8: Analiza & Służba

„Człowiek uczy się na błędach”, truizm ten został wykorzystany w książce w celu podkreślenia istoty analizowania oraz wyciągania wniosków z różnych zdarzeń. Ma to swoje przełożenie w słuchaniu, obserwowaniu oraz wyrażaniu swojego zdania na temat projektów w trakcie spotkań Klubów Toastmasters. Siedząc naprzeciwko mówcy zwracasz uwagę na rzeczy, które wymagają pochwały lub poprawy. Następnie przedstawiasz konstruktywną informację zwrotną, która może wpłynąć na dalszy rozwój mówcy. Taki rodzaj służenia innym został określony przez Philipa Harkinsa oraz Philipa Swifta przywództwem poziomu drugiego. Służba jest dopełnieniem 7 zasad warunkowych opanowanych na poziomie pierwszym.
Wszystkim czytelnikom życzę osiągnięcia przywództwa poziomu drugiego. Osobom, które nie chcą zostać liderami sugeruję zapoznanie się z lekturą w celu zrozumienia motywów działania przywódców.

Przyjemnej lektury!